Uwaga! Zasoby Biblioteki Liberatury znajduje się obecnie w Artetece

 

E-liberatura


Termin nawiązujący do koncepcji liberatury propagowanej przez Katarzynę Bazarnik i Zenona Fajfera, zaproponowany przez Mariusza Pisarskiego na określenie Końca świata według Emeryka Radosława Nowakowskiego (2004). Pojęcie ma opisywać liberaturę funkcjonującą w Internecie. Ponieważ dla tego typu twórczości relacja między użytym medium a znaczeniem utworu jest niezwykle ważna, istota e-liberatury nie tkwi w przenoszeniu utworów liberackich do Sieci (bo byłoby to niemożliwe), lecz na tworzeniu takiej liberatury, dla której wirtualna przestrzeń w jakiej została ukształtowana staje się elementem konstytutywnym. Dzieł e-liberackich nie dałoby się zrealizować w innych mediach, a każda próba takiego przetworzenia zniekształcałaby sensy utworu równie mocno jak zmiana przestrzenno-materialno-graficznej struktury dzieła liberackiego. Podobnie jak nie każde dzieło literackie wzbogacone o aspekty wizualne staje się liberaturą, tak i nie każdy tekst artystyczny, który funkcjonuje w Internecie i zawiera animację, rysunki czy połączenia między poszczególnymi leksjami, zyska miano e-liberatury.

(Według definicji „E-Liberatury” podanej przez Agnieszkę Przybyszewską, „Zagadnienia Rodzajów Literackich”, tom 50, zeszyt 1-2 / 2007)


Radosław Nowakowski
Koniec świata według Emeryka


Radosław Nowakowski
Liberlandia


Zenon Fajfer
Ars poetica
  [wersja polska]


Zenon Fajfer
Ars poetica   [English version]


Andrzej Pająk
The Polish Way to E-literature from the Baroque to the 21st Century



Shelley Jackson
Patchwork Girl


Techsty